donderdag 31 mei 2018

Dag 33 - Tauberbischofsheim-Bad Mergentheim - 28,6 km

Weer zonder proviand op pad. Er stond gisteren bij de Bäckerei toch duidelijk dat ze om 6.30 uur al open zijn. Maar het is Sacramentsdag vandaag en kennelijk is dan alles dicht.
We maken de balans op: een stukje chocola dat we bij het ontbijt kregen, 3 bananen en een appel, en de voorraad mueslirepen is aangevuld. Dat moet lukken. Er was een waterkoker op de kamer en we hebben een extra flesje gevuld met koude thee voor bij de lunch omdat we gisteren wel erg veel water nodig hadden. Maar vandaag geen lunch waarschijnlijk.


We proberen in de dorpjes onderweg iets te vinden. In Hof Steinbach is niemand te zien, er is alleen een kerk en een lege waterbron. En een heks op het dak.




 In Ober-Lauda zou een winkel kunnen zijn maar die is ook dicht. Op een muur staat met grote letters Bäckerei maar die is waarschijnlijk jaren geleden al dicht gegaan en nooit meer geopend. 

 

In Beckstein zijn zowaar twee restaurants. De eerste is vanwege Sacramentsdag gesloten. Het is half twaalf en we stappen op de volgende af. Ad vraagt voorzichtig aan iemand die net buiten komt of ze open zijn. Hij krijgt een blik van 'hoezo, natuurlijk zijn we open'. Het zit er vol, en dat om half twaalf al. Raar land. We doen ons tegoed aan Grünkernküchle met een 0,4 literglas Johannesberensaft.

Verder een mooie wandeling vandaag. Voorbij Lauda ligt de berg op een Lourdesgrot met een Kruisweg.



We lopen weer veel door het bos, en wat tussen koolzaadvelden en wijnvelden.


In Sachsenflur ziet een fietser ons over de rijweg lopen en roept ons aan. We moeten in het lange dal niet over de weg lopen maar via het dorp het wandelpad gaan volgen. Heel vriendelijk van hem, maar dat gaf onze route al aan. Oef, in de brandende zon over de weg.....


Door het bos dalen we af naar Bad Mergentheim. Een mooi bos en iemand is zo inventief geweest om een brievenbus weg te zetten voor wandelaars. Er zit een boekje in en een pen en wandelaars kunnen een groet achterlaten. Het is in 2013 al gestart en dit boekje is begonnen in augustus 2017.
Leuk idee. We hebben ook een boodschap achtergelaten.




woensdag 30 mei 2018

Dag 32 - Wertheim-Tauberbischofsheim - 25 km

Krekels, klaprozen, kapellen, korenvelden, een klooster en een klein hertje. Dat zijn de dingen die onze ochtend vullen. 




Langs de burcht omhoog lopen we vandaag Wertheim uit. Weer een warme dag. Deze keer beschermen we onszelf met deet want we hadden gisteren in het bos veel last van vliegen en muggen.


We vinden vandaag op onze weg een paar kapelletjes en in Bronnbach  een klooster. Het klooster stamt uit 1153. Zo te zien wordt het nu voor culturele doeleinden gebruikt, en voor de verkoop van wijn. Een keer per week is er een mis. 



De wandelweg is goed gemarkeerd. Weer komen we weinig mensen tegen. Wel steekt een hertje ons pad over, we zien een eekhoorntje, en krekels en vogels laten zich goed horen. Wat we ook zien is een dode hagedis in een mooi felgroen kleurtje.



Maar goed, verder is er niet veel te vertellen. Het blijft mooi wandelen al slaat na de middag als het echt warm wordt de vermoeidheid wel snel toe. 

We hebben vandaag al 746 kilometers achter ons liggen.


dinsdag 29 mei 2018

Dag 31 - Bürgstadt-Wertheim - 27,7 km

Vandaag lopen we voor het laatst oostwaarts. Morgen slaan we af naar het zuiden.


Het is weer een warme dag en voor 9 uur hebben we ons al flink in het zweet gewerkt op de eerste klimpartij. We lopen de hele dag door het bos en zodra we daar even buiten komen merken we hoe fijn het is om in de schaduw te lopen.


 

Halverwege de klim staat een ruïne van een kapel die nooit is afgemaakt. Een Centgraf uit Bürgstadt is er in 1629 aan begonnen maar toen de Zweden tijdens de 30-jarige oorlog binnenvielen is de bouw gestopt.

Op de eerste top komen we een plek tegen waar opgravingen zijn gedaan waarbij vondsten zijn aangetroffen van 3000 v. Chr. 
Er is een reconstructie gemaakt van een Keltische ringwal die 3 km lang geweest moet zijn.


Het is een rustige plek maar ook de laatste rustplek die we tegenkomen.


 

We treffen in dit bos bijna geen bankjes aan en dat wordt tegen de middag een probleem omdat we moe zijn en willen rusten en eten. 
We zetten ons neer bij een stapel boomstammen.

We komen op de grens tussen Beieren en Baden Würtemberg. We hebben soms geen idee waar we ergens in Duitsland rondlopen. 


In een plaatsje vier kilometer voor Wertheim rusten we even op een bankje in een bushokje. Natuurlijk komen we daarna weer volop bankjes tegen.


We zijn om drie uur in Wertheim waar we eerst langs de toeristeninformatie gaan voor een stempel van Jakobsweg Main-Taubertal.

Morgen de eerste wandeling op de Romantische Strasse.



maandag 28 mei 2018

Dag 30 - Vielbrunn-Bürgstadt - 19,4 km

Vandaag is het een makkie vergeleken bij gisteren. Voornamelijk lekkere boswegen. Alleen het laatste stuk is warm, grotendeels over asfalt. Maar dan loop je ook in de stad.


Gisteren moesten we bij elke keuze van het pad de zwaarste nemen: omhoog, door de modder, smal, of sterk dalend. 
Maar vandaag kregen we steeds het beste pad. Al moesten we af en toe ook stijgen  want dat hoort bij dalen.


We gingen van huis zonder ontbijt want dat werd pas vanaf 8 uur geserveerd. Dan zijn we al lang op weg. De Bäckerei verderop is om 7 uur open. Daar hebben we koffie genomen met een verschrikkelijk groot chocolade-room broodje. En proviand voor onderweg.

Als je als eerste 's morgens vroeg door het bos loopt vang je alle spinnewebben op. Het was mooi in het bos. Boven een grasveld stoof een windje alle dauw in een damp weg. Verderop probeerden we een zonnestraal in de lens van het fototoestel te vangen. Het is vandaag een relaxte wandeling.





Gisteren was het de vraag of we voor vijf uur binnen zouden zijn, vandaag moeten we vertragen omdat we pas om twee uur kunnen inchecken.



Tussen Rüdenau en Miltenberg heeft de Oldenwaldklub een mooie rustplek ingericht met een aantal picknick tafels, een klimtouw en een speeltafel. Het is dezelfde wandelclub waarvan we al sinds Worms de Vier-Länder-Weg volgen. Hij is geel gemarkeerd.




Bij het begin van Miltenberg worden we begroet door een oude heer op een brug. Op dit punt zien we ook een fietsroute: Romanerweg van Nederland naar Roemenië.



We ontmoeten de rivier de Main in Miltenberg. Hij brengt ons naar Bürgstadt waar we overnachten.



 







zondag 27 mei 2018

Dag 29 - Lindenfels-Vielbrunn - 31 km

Kennelijk heeft Lindenfels iets met draken. Er is een drakenmuseum en op verschillende plekken in de stad kom je draken tegen.


We hadden een aardige gastheer vannacht. Hij was heel geinteresseerd in onze reis. Hij had een mooi pension met zelfs een zwembad in de tuin. We hadden zelfs een balkon waar we dankbaar gebruik van hebben gemaakt bij het drogen van onze was.
En we kregen een speciale Nibelungenstempel.


We gaan op pad na een goed ontbijt. Daar moeten we het voorlopig mee doen. Het is zondag en we hebben gemerkt dat Duitsland anders is dan Spanje waar we vaak lopen. Winkels zijn niet open en restaurants gaan op zondag al om 14.00 uur dicht. Dorpjes hebben weinig of geen cafés waar je even kunt binnenwippen voor een drankje. 
Er zit nog 1 banaan in de rugzak en wat mueslirepen. Dat is allemaal voor de middag op.




Het wordt een zware dag vandaag. Er staat een wandeling op het programma van 30 km met vijf keer flink klimmen en dalen. We zijn benieuwd of we dit kunnen. De 30 kilometers zijn het probleem niet maar we vragen ons af of we 30 km klimmen en dalen kunnen volhouden. 


Ook hier zien we steeds op open velden jagers uitkijkposten. We lopen door bos en door weilanden. Op een gegeven moment staan we middenop een boerenerf. Zijn we fout? De boerin komt uit de schuur en wijst ons de weg: gewoon door de poort het erf weer af. De route loopt over haar erf.

 

De eerste top van vandaag is ook de hoogste: Lärmfeuer op 512 meter. Op de plek was een van de vele alarmvuren die in de 17e eeuw  tijdens de 30 jarige oorlog werden gebruikt. Ze vormden kilometers lange linies van vuren die voor het laatst werden gebuikt in de tijd van Napoleon rond 1800.
Op deze plek zien we twee wandelaars lopen die ook in ons pension overnacht hebben. Eindelijk wandelaars!

In Obermossau is een hotel/restaurant waar we mogelijk kunnen eten maar op het moment dat we er aankomen landt er net een grote groep fietsers van wel 100 man. Geen goed idee, we lopen door. 



In Michelstadt zijn wat restaurants die open zijn tot 14.00 uur. Als we doorlopen halen we dat wel. 
Het lukt inderdaad. Het is er druk want er is een feest met een optocht. We lopen midden over het parcours want daar zitten de restaurants. We vinden net buiten de route van de optocht een pizzeria. 

Na de pizza is het nog 10 kilometer lopen. Achtervolgd door een onweersbui beginnen we aan de laatste klim. Bovenop de top geeft de bui het op en druipt af, maar laat nog wel wat druppels vallen. Lekker dat regenwater, het spoelt het zweet weg...


In Vielbrunn krijgen we in een ouderwets hotel een knoepert van een kamer. Het restaurant is dicht vanavond maar tot 18.00 is het café nog open. Gauw douchen en naar beneden. Geen biertje, maar koffie met de laatste drie koeken die er nog waren. Ik dacht dat Duitsers graag een biertje dronken maar een café is kennelijk een plek waar je koffie drinkt.
De rest van de avond drinken we op de kamer thee. Er zitten nog theezakjes in de rugzak en op onze kamer is een klein kookplaatje. Onze dorst is vandaag niet te lessen.

 

Maar het is ons gelukt, de wandeling was zwaar maar we hebben er van genoten. 
Nog twee dagen Nibelungenweg voor ons en dan de Romantische Strasse.