zondag 13 mei 2018

Dag 15 - Arloff-Rheinbach - ca. 20 km


Met moeite zijn we vanochtend de trap afgedaald. Het mocht eigenlijk de naam trap niet hebben. Het waren een soort houten plankjes recht omhoog het trapgat in. Het was gisteren al een hele toer om boven te komen met onze zware rugzak, de enige manier was met de rugzak nog op de rug. En op diezelfde manier zijn we weer afgedaald: achterstevoren voetje voor voetje weer terug naar beneden. Het hele huis sliep nog, we zijn stilletjes weggeslopen.

Rond middernacht hoorde ik water lopen. Het huis was zo' n bouwval, het kon vanalles zijn. Ad mompelde dat zijn app geen regen aangaf dus dat kon het niet zijn....Wel dus, de hele nacht en dag regen. Weerapp of niet.
We zijn met regenkleding aan vertrokken.

Gelukkig was de bakker om de hoek al om zeven uur open. We hebben een grote bak koffie met chocolade croissant op als ontbijt.


Op het moment dat je vertrekt bepaal je of je een regenjas draagt, bij zwaardere regen besluit je de poncho aan te doen. Die keuze staat vast en is bijna niet meer te veranderen: doe je later toch die poncho nog aan dan is alles dubbelnat en zweet je als een otter onder al die dubbele lage plastic. We hebben de verkeerde beslissing genomen: geen poncho. Dus bij aankomst twee verzopen katten. Ad vooral omdat hij onderweg ook nog eens in het bos onderuit ging.




We besloten vanwege de regen de korte weg te nemen over de autoweg. Dat bleek niet zo'n best idee want het was te druk en gevaarlijk.
Dus toch maar 2 km omgelopen om weer op de wandelroute te komen. 

Er is geen vaste route naar Rome, we lopen het eerste stuk in Duitsland over de E8, een wandelroute die over de mooiste stukjes gaat. Maar ook vaak kronkelt dus soms steken we met behulp van GPX en Google wat af. Dus we lopen nu stukjes E8, de Krönungsweg van de Eifelverein en zelfs wat stukjes Jacobsweg naar Santiago.




In Queckenberg stuiten we op een klein dorpsfeestje. Een aardbeienfeest. We schuiven even aan en drinken een aardbeienbowl. We kunnen best wel de variant met alcohol nemen zegt de serveerster want we zijn toch niet met de auto. En dat om half elf op de zondagochtend. De bowl is lekker, we zitten droog, het is er gezellig en er is een toilet. Met regen is het niet handig plassen in het bos.
Een beetje tipsy gaan we verder.


Kort na de middag komen we hongerig en als twee verzopen katten aan in het hotel in Rheinbach. Jammer genoeg is het restaurant op zondag dicht, en het stadje is 3 km terug lopen. Gelukkig zit er in de rugzak nog wat brood van gisteren en een stuk worst. En er is een waterkoker op de hotelkamer. Vanavond zien we wel weer.




1 opmerking:

  1. Jullie beleven opnieuw de echte camino avonturen ! Ik ben jaloers op jullie !

    BeantwoordenVerwijderen