dinsdag 12 juni 2018

Dag 45 - Augsburg-Klosterlechfeld - 36 km

Na het onweer van gisteren is het redelijk opgefrist. Het is vandaag minder warm en er is ook minder zon. Heerlijk om te wandelen. 
Er staat een lange wandeling op het programma.

In het hotel kunnen we eindelijk weer eens vroeg ontbijten, om half zeven. De meeste Gaststättes zijn nogal wispelturig, vaak kun je pas om acht uur ontbijten. En geen minuur daarvóór.

Het duurt lang voordat we de stad uit zijn. We lopen de hele dag langs de Lech. In het begin vooral over fietspad, later ook over wandelpaden die onverhard zijn. Da's beter voor de voeten.


Na anderhalf uur lopen stoppen we op een bankje bij een zijmeertje van de Lech om de likdoorn van Ad te behandelen. Er zijn mensen aan het zwemmen. Het is een mooie plek.


We zitten even met de planning voor de komende dagen. Er is hier in de omgeving weinig te vinden om te overnachten. We hadden al iets gevonden voor morgen, dat zou meer dan 33 km lopen zijn en mogelijk regent het morgen. Even kijken wat lopers vóór ons deden. We vinden een overnachting op ongeveer 20 km, en bellen meteen. Het is prima, alleen is er dan niemand aanwezig maar de sleutel ligt klaar. We kunnen gebruik maken van de keuken. Zo, da's geregeld voor morgen. 

Het lopen langs de rivier is mooi. Beetje eentonig, om de zoveel tijd komen we langs een stroomversnelling. We klimmen een beetje, lopen stroomopwaarts.


We passeren ook een stuwdam met een klein strandje en een soort strandtent.





We gebruiken een boomstam om onze boterhammen op te eten. We hebben ze verpakt gekocht in een broodjeszaak dus het is een verrassing. Oh, lekker, roggebrood met salades!


Vanmiddag lopen we nog uren langs de rand van een militair oefenterrein en een vliegveld waar regelmatig gevechtsvliegtuigen opstijgen. Luchtdoelen zegt Ad.

We komen om half vijf aan bij onze B&B waar we hartelijk worden ontvangen. 
We hebben een kleine slaapkamer en we mogen gebruik maken van de badkamer van de zoon des huizes.
We zijn maar net binnen en het onweer barst weer los. Wat nu? We willen eten, verderop is een chinees. We besluiten de sprong te wagen en met de poncho aan de regen in te duiken. We komen verzopen aan. Dicht! Dienstag Ruhetag. Helemaal wanhopig staan we te druppen. Dan gaat de deur open, of we willen eten? Kom maar binnen. Lichten aan, ponchos aan de kapstok. Wat zou Duitsland zijn zonder gastvrije chinezen.....




1 opmerking:

  1. Wat lief van die in Duitsland wonend en werkende chinezen! Super!
    Gaat het goed met jullie?
    Groeten,
    Rien en Nel.

    BeantwoordenVerwijderen