dinsdag 19 juni 2018

Dag 52 - Bichlbach-Nassereith - 28,6 km

De Fernpass staat vandaag op het programma. De pas is 1212 meter hoog, Bichlbach ligt op 1079 meter. De Ferpass verbindt Reutte in het noorden van Tirol met Imst in het Inndal.


We dalen eerst vanuit Bichlbach naar een dal en lopen langs Lähn en Lermoos over het Panoramapad. Het pad ligt net boven de weg en je kijkt door het hele dal. Waar nu de wolken aan het wegtrekken zijn en de zon verschijnt. We kunnen al bijna de pieken weer zien van de Zugspitze.


 


Lermoos is heel toeristisch. Ineens zien we veel Nederlandse auto's.
Na Lermoos lopen we naar Biberwier waar we de kerk bekijken. We vinden er een heel bijzondere doopvont. 

 

Er is een toeristen informatie en we kijken of die open is om een stempel te halen. 
Hij is dicht, terwijl op de deur staat dat hij open zou moeten zijn. Maar er komt een mevrouw aanrennen die de deur voor ons openmaakt. Het is elf uur en ze verontschuldigt zich dat ze net had afgesloten. We krijgen een stempel en dan staat daar ineens de pensionhouder van afgelopen nacht, hij komt zijn vrouw ophalen.
Grappig, vier uur geleden zaten we bij hen aan het ontbijt en nu krijgen we 12,5 kilometer verderop een stempel van haar. Ze werkt bij het VVV kantoor in Biberwier.

Na Biberwier begint de weg naar de Fernpass.
Eerst komen we langs de Weissensee. Daarna begint de klim de berg op.


Als we bijna boven zijn staan er drie nogal gezette fietsers uit te hijgen, het lukt niet meer. Ze kunnen ons niet bijhouden terwijl we doorlopen. Ze hebben nog wel een motortje op de fiets. We komen ze later nog een paar keer tegen, wel grappig hoor, een van de mannen roept naar ons: jullie met je rugzakken zijn telkens sneller dan wij! Ze hebben ook wel heel veel bagage bij zich, de helling is behoorlijk steil om dat mee te sjouwen. Fietsers kunnen met een shuttlebus de pas over, ze kunnen ook zelf fietsen en hun bagage meegeven maar deze mannen hebben er voor gekozen  zelf te zwoegen.


De Fernpass ligt op 1212 meter, maar wij nemen de berg op 1275 meter hoogte, om de pas heen. Het pad loopt zo, en het snijdt een stuk af. Auto's rijden dus om.
De afdaling is erg steil. We zien tussen de bomen door meertjes liggen en onderaan ligt de Frensteinsee.


Het is nog een klein uurtje doorlopen naar Nassereith waar we in het pension ontvangen worden door een hele lieve mevrouw die bezorgd vraagt of we moe zijn. Nee, dat valt eigenlijk wel mee. Het was een fijne wandeling ondanks het klimmen en dalen.

We hebben weer een balkon, de was gaat weer goed drogen straks.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten